Zack wpatrywał się uporczywie w świetlistą maź przepływającej w dole lawy. Kilka metrów nad jej powierzchnią, umocowane na filarach wyrastających wprost z rozgrzanej substancji, piętrzyły się aż po horyzont metalowe konstrukcje. Z daleka wyglądały jak szkielety wypalonych wieżowców; przyglądając się jednak uważniej, można było dostrzec, że z pozoru proste konstrukcje wyginały się w niezrozumiały sposób, tworząc kształty niepodobne do tego, co można było kiedykolwiek zobaczyć na Ziemi. Zack nie miał pojęcia, z czego składa się ten ciemnostalowy materiał, ale musiał to być niezwykle wytrzymały stop, by przetrwać w tak ekstremalnych temperaturach. Skomplikowana metalowa forma co chwilę się odkształcała, lecz jakaś nieznana siła wtrącała ją z powrotem na swoje miejsce.